Εισάγεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας η με αριθμό ΑΚ278/2025 (Εθνικός Αριθμός Υπόθεσης 2025027016) αίτηση ακυρώσεως, η οποία εκκρεμεί ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Πειραιά, στην οποία τίθενται τα εξής γενικότερου ενδιαφέροντος νομικά ζητήματα, με συνέπειες σε ευρύτερο κύκλο προσώπων:
i) εάν τυγχάνει εφαρμογής σε διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων του Ν. 4412/2016 κατά των ορίων εφαρμογής της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ η νομολογία του ΔΕΕ που αναγνωρίζει έννομο συμφέρον σε οικονομικούς φορείς των οποίων η προσφορά έχει κριθεί απορριπτέα αλλά δεν έχουν αποκλειστεί οριστικά να αμφισβητούν τη νομιμότητα των προσφορών των ανταγωνιστών τους, καθ’ ερμηνεία της διάταξης του άρθρου 2α παρ. 2 της Οδηγίας 89/665/ΕΟΚ η οποία δεν έχει ενσωματωθεί ως προς το σκέλος αυτό στο εθνικό δίκαιο, ή θα πρέπει στις συμβάσεις αυτές να εφαρμόζεται η προγενέστερη εθνική νομολογία, κατά την οποία αναγνωριζόταν έννομο συμφέρον προβολής λόγων που στρέφονταν κατά των προσφορών των ανταγωνιστών μόνο κατ’ επίκληση του ενιαίου μέτρου κρίσης,
ii) εάν η διάταξη του άρθρου 2α παρ. 2 της Οδηγίας 89/665/ΕΟΚ, ερμηνευόμενη συνδυαστικά με τις διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 4 και 70 παρ. 2 περ. γ’ και δ’ του Ν. 4412/2016 (και τις αντίστοιχες των άρθρων 26 παρ. 4 και 55 παρ. 2 περ. γ’ και δ’ της Οδηγίας 2014/24/ΕΕ), έχει την έννοια ότι προϋπόθεση για να αναγνωριστεί έννομο συμφέρον σε προσφέροντα να αμφισβητήσει την προσφορά ανταγωνιστών του είναι να έχει υποβάλει παραδεκτή προσφορά, και
iii) εάν σε περίπτωση κατά την οποία σε οποιοδήποτε από τα ως άνω ερωτήματα δοθεί η απάντηση ότι δεν αναγνωρίζεται κατ’ αρχήν έννομο συμφέρον στον προσφεύγοντα να προβάλει ισχυρισμούς κατά των προσφορών των ανταγωνιστών ει μη μόνο αν ανατρέψει τον αποκλεισμό του, εφόσον η απόφαση της αναθέτουσας αρχής με την οποία απορρίπτεται η προσφορά ακυρωθεί με το σκεπτικό ότι θα πρέπει να κληθεί αυτός για την παροχή διευκρινίσεων, μπορεί η Ε.Α.ΔΗ.ΣΥ. να εξετάσει λόγους της προδικαστικής προσφυγής του που στρέφονται κατά ανταγωνιστή του ή αυτοί προβάλλονται προώρως και θα πρέπει να αναμείνει την οριστική κρίση της αναθέτουσας αρχής σχετικά με την αποδοχή ή μη της προσφοράς του.